فضای مجازی پدیده غریبیه. من آدمای بسیاریو می شناسم که تابه حال ندیدمشون ولی باهاشون زندگی کرده م! سیلوا به این آدما میگه 《غریبه آشنا》. و من توی زندگیم غریبه های آشنای زیادی داشتم. از وقتی یاد گرفتم تایپ کنم با آدمایی درارتباط بودم که روی زندگیم تاثیرگذار بودن. طرزفکرمو تغییردادن و توی پیشرفتام نقش داشتن. خوش شانسیِ محض بود درارتباط بودن با خیلیاشون. خوش شانسی محض بود که من اینجوری با آدما درارتباط بودنو یاد گرفتم. و تموم شدن روابط با این آدما، همونطور که خودت گفتی، غمِ خداحافظی با دوسته.
و ما قشری بودیم که با بسته شدن وبلاگ هر غریبه آشنایی، غم می اومد و روی شونه هامون می نشست.
دوستِ غریبه آشنای تهران نگارِ من، ازت بابت تمام روزایی که می نوشتی و نوشته هاتو با ما به اشتراک می ذاشتی متشکرم. یکی از تجارب قشنگِ وبلاگیِ من توصیفات تو، تجزیه کلماتت و موزیکات بود. حداقل این سه تارو مطمئنم که تا سالیان دراز فراموش نمی کنم. هرکجا که هستی، قلمت روان، روانت شاد و ماهِ شبات درخشان.
farewell.

مشاهده متن کامل ...