تنت می تواند زندگی ام را پر کند
عین خنده ات
که دیوار تاریک حزنم را به پرواز در می آورد.
تنها یک واژه ات حتی
به هزار تکه می شکند تنهایی کورم را. اگر نزدیک بیاوری دهان بی کران ات را
تا دهان من
بی وقفه می نوشم
ریشه ی هستی خود را. تو اما نمی بینی
که چقدر قرابت تنت
به من زندگی می بخشد و
چقدر فاصله اش
از خودم دورم می کند و
به سایه فرو می کاهدم. تو هستی: سبک بار و مشتعل
مثل مشعلی سوزان
در میانه ی جهان. هرگز دور نشو:
حرکات ژرف طبیعت ات
تنها قوانین من اند.
زندانی ام کن
حدود من باش.
و من آن تصویرِ شاد خویش خواهم بود
که تو-اش به من بخشیدی. "خوزه آنخل بالنته" مترجم: محسن عمادی منبع: وبسایت خانه شاعران جهان


مشاهده متن کامل ...