تحقیق کاروفناوری - مطالب کمک درسی و آموزشی پودمان پرورش و نگه داری از حیوانات اهلی کاروفناوری هشتم آشنایی با زنبور و زنبورداری زنبورداری یکی از مشاغلی است که در اکثر کشور ها وجود دارد. بنابراین با توجه به تنوع آب و هوایی در نقاط جهان نژادهای گوناگونی از زنبور شناسایی شده است که از آن جمله می توان به زنبور عسل اروپای مرکزی، زنبور سیاه، زنبور ایتالیایی قفقازی و زنبور نژاد ایرانی اشاره داشت. زنبور هندی کمی کوچکتر از زنبورعسل معمولی بوده ، قد کارگرش 13 میلیمتر می باشد. سلولهایی را که با موم در روی شانها درست می نماید از سلولهای زنبور عسل کوچکتر هستند. زنبور درشت در هندوستان و چین زندگی نموده و بزرگترین نوع زنبور عسلی است که تاکنون شناخته شده است. به ح وحشی زندگی کرده و در زیر شاخه های درخت شانش را می چسبانند. سالانه نیز چند بار از نقطه ای به نقطه دیگر کوچ می نماید. زنبور ریزاز همه زنبورها کوچکتر بوده و فقط یک شان درست می کند که مثل زنبورهای درشت به زیر شاخه درخت می چسباند. به ح وحشی در هندوستان و جنوب ایران یافت می شوند. زنبور عسل معمولی که فقط آنها را در دهات و ا برای تولید عسل در کندوها نگهداری می کنند. زنبور عسل یکی از ات مفید برای انسان است که متعلق به رده دوبالان است و ساختمان بدنی پیچیده ای دارد. زنبور عسل خیلی پیش از انسان در روی زمین بوجود آمده و زندگی می کرده است. زنبور عسل حدود 150 میلیون سال قبل وجود داشته و مشغول زاد و ولد بوده است. با این تفاوت که در آن فاقد یک زندگی اجتماعی بوده و مثل خیلی از زنبورهای غیرعسلی امروزی ، زندگی انفرادی داشته و هر زنبور لانه مخصوص بخود را داشته و در آن زندگی می کرده است. کندو محلی است که زنبورها در آن تولد یافته ، کار کرده ، خواهران و برادران خود را پرورش داده و مواد غذایی لازمه را در آن انبار و ذخیره می کنند. زنبورهای یک کندو شامل یک ملکه ، چند صد زنبور نر و چندین هزار زنبور کارگر است. در تابستان و بهار که زنبورها فعالیت زیادی برای جمع آوری شیره دارند کندو ممکن است 7 تا 5 کیلو زنبور داشته باشد و تعداد زنبورهای نر بیشتر از مواقع دیگر در کندو دیده شوند. هر یک از این دو نوع زنبور وظیفه خاصی دارند ولی منظوری که یک کندو تعقیب می نماید عبارت از بقای نسل، یا دفاع و نگهداری کندو است. نظر انفرادی در بین نیست و هیچکدام از آنها در نتیجه سعی انفرادی قادر نیستند که برای مدت طولانی زنده بمانند. بنابراین هدف آنها بطور دسته جمعی انجام می گیرد. در زنبورداری خواصی را که از یک نژاد خوب باید انتظار داشت عبارتند از: آرام باشند و نیش نزنند، پر محصول باشند، تولید مثل خوبی داشته باشند، گلهای شهد دار را به سرعت پیدا کنند، در مقابل امراض مقاوم باشند، مصرف عسل زمستانی آنها کم باشد، رشد سالانه شان را هر چه زودتر شروع کرده و سریع به حداکثر رشدشان برسند. یکی از مهمترین نکات مدیریتی در پرورش زنبور عسل و زنبورداری، انتخاب صحیح محل استقرار زنبورستان است. شرایط مطلوب برای محل استقرار یک زنبورستان و محل استقرارکندوها به شرایط آب و هوایی منطقه بستگی دارد. به طور کلی شرایطی چون گرما یا سرمای بیش از حد تحمل زنبورها ، بارندگی پیوسته و زیاد ، در بیشتر اوقات سال یا فصل مورد نظر، بادهای شدید ، هوای شرجی یا هوای غالبا مه آلود ، افزایش یا کاهش ناگهانی درجه حرارت هوا و آلودگی غیر تحمل هوا ممکن است چنان منطقه ای را برای استقرار زنبورستان نا مطلوب کند . به طور کلی گیاهانی چون توتون ، پنبه ،آفتاب گردان ، یونجه ، شبدر ،اسپرس ، بیدمشک ، گون ، آویشن ، دل ، زعفران ، نخود ، لوبیا ، نعنا ، سیب ،گل ، مرکبات ، اقاقیا ، کاج ، گیاهان زینتی و طیف بسیار وسیعی از دیگر گیاهان زراعی ، باغی ، جنگلی و مرتعی منابع شهد وگرده برای زنبورعسل محسوب می شوند. زنبور نیز مانند سایر جانداران به آب به عنوان حیاتی ترین نیاز خود احتیاج دارد. زنبور عسل نیز مانند سایر حیوانات به برخی از بیماری ها حساس است و متاسفانه بیشتر بیماری ها باعث انهدام بخش مهم یا تمامی کلنی های زنبور دار می شود ویا ضمن خسارت به زنبور دار معالجه می شوند . بنابراین اقتصادی ترین اقدام برای جلوگیری ازابتلای زنبورها به بیماری توجه زنبور دار به بهداشت منطقه است . مکان استقرار زنبورستان باید دست کم2کیلومتر از دامداری ها ، مرغ داری ها ، کارخانه های دباغی و دیگرمجتمع های تولیدی که بوی ناخوشایند در آن ها تولید می شود دور باشد . زیرا بوی بد زنبوران را فراری می دهد . زنبورستان ها نیز باید از نقاط پر سرو صدا مثل جاده های پر رفت وآمد ، کارخانه های پر سروصدا و غیره به اندازه کافی دور باشند تا سرو صدا موجب هراس زنبورها و فراری شدن آنها نشود . بی تردید بهترین مکان استقرار یک زنبورستان در یک باغ یا مزرعه بزرگی است که محصول آن باید توسط زنبور عسل گرده افشانی شود. در این صورت علاوه برتولید عسل برای زنبوردار محصولات کشاورز یا باغ دار هم به قدر کافی گرده افشانی میشود. زنبورها با توجه به شعاع پرواز خود ممکن است تا 12 کیلومتر ازمحل زنبورستان دور شوند . نزیک بودن زنبورستان به مناطق مس ی ممکن است باعث مشکلاتی برای زنبور دار شود. حداقل فاصله لازم به رعایت زنبورستان ها از یکدیگر در هر منطقه 6 کیلومتر است . چنانچه این فاصله کمتر شود بخصوص اگر منطقه پوشش گیاهی چندان خوبی نداشته باشد چند مشکل اساسی پیش خواهد آمد: اول تولید عسل کمتر در دو زنبورستان مجاورهم، بعلت کمبود منابع شهد وگرده، دوم بعلت گرده افشانی بیش از حد مورد نیاز، بیشتر گل ها به میوه یا بذر تبدیل شده و تمام میوه ها قادر به دریافت مواد غذایی کافی نمی شوند واز کیفیت محصول کاسته شده و آ آنکه امکان رفتن اشتباهی زنبورهای یک زنبورستان به زنبورستان های دیگر و شیوع بیماری و غارت وجود دارد.

مشاهده متن کامل ...