در عمق دریا دلم می خواست چشم هایم را ببندم و برای چند لحظه هم که شده، وانمود کنم که آب را فراموش کرده ام. اما هرچقدر بیشتر سعی می ، کمتر میتوانستم به آب فکر نکنم؛ بیشتر غرق میشدم. باید همیشه به یاد داشته باشی که ماندگارترین چیزها در ذهن، آنهاییست که وانمود به فراموش شان میکنی. هرچقدر بیشتر بخواهی چیزی را فراموش کنی، بیشتر در ذهنت با آن بازی میکنی. برای فرار از چیزی، نباید آنرا فراموش کنی. خودشان کم کم فراموش میشوند، می روند. سعی برای فراموش چیزی، درست مانند فرار از سایه ات است. تو نباید از سایه ات فرار کنی، نمیتوانی که فرار کنی... وقتش که برسد، خودش کم کم می رود، فراموش می شود.

مشاهده متن کامل ...